Klein vreugdes: rose uit die tuin

Jeanne Calitz:stillewe:rose
D
aar’s min dinge in die lewe wat my so gelukkig maak soos rose uit die tuin. Hulle hou natuurlik nie so lank soos winkelrose nie en is geensins so perfek nie, maar tuinrose het net soveel meer karakter, soveel meer geur.  Saterdag het ons mense genooi vir ete en in plaas van ’n bos blomme in die winkels gaan koop, kon ek die tafel versier met die blomme van ’n paar van die tuinrose wat hier groei.

Die perske-kleurige roos heet Just Joey; hy spog met groot, stewige blomblare en iets van ’n groen appel in sy geur. Dan is daar die pienk tutu van ’n roos, ’n ou Engelse-styl roos met die naam Abraham Darby, as ek reg onthou, en die soet aarbeigeur van rooi koeldrank – maar op ’n goeie manier. En laastens op die foto is die sagte pers roos met die wonderlike hippie naam van Purple Moon – en ek sweer daar skuil ’n titsel litsjie in sy geur.

Daar’s nog ’n hele paar ander in die tuin wat nie tans dra nie: óf hulle is klaar geblom vir die seisoen, óf daar is nog ’n paar laat roosknoppe oppad, tot my groot dankbaarheid.

Daar’s die Beach Beauty, wat klomp oranje knoppe maak wat mettertyd helderpienk en met al die subtiliteit van ’n cheesy sonsondergang afsluit. Daar’s die Mr Lincoln, wat vreemd skaam is hierdie seisoen maar gewoonlik spog met dramatiese, dieprooi blomme en die intense rooi roos-geur wat mens assosieër met romanse en Valentynsdag. Daar’s Marvellous Rita, ’n robuuste roos wat talle roomkleurige blomme met digte blare uitstoot, ’n roos met die outydse sjarme van vervloë jare, dink Gone with the Wind. En dan is daar een enkele klein dwergrosie wat elke nou en dan haar slag wys met klein, sagte pienk blomme wat haar naam (Foxy Lady) gestand doen.

Daar’s ook ’n geel rankroos wat my telkens laat swymel met die vars suurlemoengeur van sy blomme; die kersiepienk Vanessa in die hoek wat die mooiste blomme maak maar net om 12:00 na enigiets ruik, en ’n roos met die naam Confidence wat GLAD nie op haar naam trek nie en verpiep en verlep aankarring. (Waarskynlik meer my skuld as hare.)

Maar maak nie saak hoeveel rose daar in my tuin groei nie, ek wil altyd nog hê. Die versoeking is altyd daar om nog een pot te koop, nog een gat iewers te grawe, nog ’n roos met ’n bekoorlike naam iewers in te smokkel. Soveel geure en kleure; soveel verskeidenheid. ’n Roos is nie net ’n roos nie. Hoe wonderlik is dit nie?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s